Święty Hubert

Bombka przedstawia postać św. Huberta.

Przeznaczona jest do powieszenia na choince lub do eksponowania na stojaku. Święty Hubert został przedstawiony w stroju myśliwskim. W dłoni trzyma kuszę a u jego stóp leży jeleń z krzyżem w porożu.

Atrybuty

Kusza wskazuje na myślistwo, największą pasję Huberta.Jeleń z krzyżem w porożu nawiązuje do legendy o cudownym nawróceniu św. Huberta w Wielki Piątek, podczas łowów.

Jeleń z krzyżem w porożu nawiązuje do legendy o cudownym nawróceniu św. Huberta w Wielki Piątek, podczas łowów.

Klucz darowany Hubertowi przez papieża miał uzdrawiać ludzi i zwierzęta.

Co pamiętamy z życia Świętego Huberta:

• Urodził się 655 r. w Gaskonii (Francja) a zmarł w 727 r. w Tervuren (Belgia).
• Był arystokratą, pochodził z rodu Merowingów.
• Łowy były jego największą pasją od wczesnej młodości.
• W wieku 14 lat uratował życie ojcu, gdy wspólnie polowali na niedźwiedzia w Pirenejach.
• Mając 18 lat został dworzaninem Pepina II, późniejszego władcy Frankonii (dzisiejsze Niemcy).
• Poślubił córkę hrabiego Dagoberta z Leuven, Floribianę, która zmarła rodząc ich jedynego syna, Floriberta.
• Po śmierci żony zatracił się w polowaniach, wiódł beztroskie życie, ignorował przykazania Boże.
• Podczas polowania w Wielki Piątek zobaczył jelenia z krzyżem w porożu i usłyszał głos Chrystusa, nakazujący mu nawrócenie.
• Udał się do Maastricht, gdzie rozpoczął studia teologiczne pod okiem biskupa Lamberta.
• Prowadził działalność misjonarską w Ardenach i Brabancji (dzisiejszy obszar Belgii i Holandii).
• Po śmierci Lamberta został przez papieża Sergiusza I wyświęcony na biskupa Maastricht.
• Przeniósł stolicę biskupstwa do Liège.
• Jako biskup nadal nawracał pogan, rozdawał majątek ubogim i cudownie leczył chorych.
• Zmarł spokojnie w swojej rezydencji, przed śmiercią wygłosił mowę nawołującą do dobrego życia.
• Wkrótce po śmierci został kanonizowany na świętego.
• Jego ciało zostało ekshumowane kilkanaście lat po śmierci – okazało się, że nie jest dotknięte rozkładem i wydziela przyjemną woń.
• Druga ekshumacja miała miejsce sto lat po śmierci i przeniesiono do miejscowości Saint-Hubert (dzisiejszy Luksemburg).
• Grób św. Huberta jest celem pielgrzymek, gdyż dotyk jego szat ma właściwości lecznicze.
• Polska Kapituła Odznaczeń Łowieckich przyznaje Medal św. Huberta za szczególne osiągnięcia na polu propagowania kultury i sztuki łowieckiej.

Charakterystyka postaci

Hubert przyszedł na świat w arystokratycznym rodzie Merowingów, mających decydujący wpływ na politykę państwa frankijskiego od V do VIII w. Otrzymał staranne wykształcenie i dostęp do dworskich rozrywek, wśród których znajdowały się łowy.

Imię Hubert ma rodowód germański i oznacza „sławnego rozumem”.

Nosił je biskup Hubert z Liège w Belgii, święty kościoła katolickiego i patron myśliwych.

Wspomnienie liturgiczne św. Huberta przypada na 3. listopada i jest świętem osób związanych z lasem, zwłaszcza myśliwych i leśników. Dzień ten określa się mianem „Hubertusa” lub „hubertowin”.

Święty Hubert jest także patronem jeźdźców, strzelców, kuśnierzy, sportowców oraz, co ciekawe, matematyków. Wstawiennictwa tego świętego wzywają lunatycy i epileptycy, a także osoby pogryzione przez psy, proszące o szybką rekonwalescencję i ochronę przed wścieklizną.