Mojżesz

Bombka przedstawia postać Mojżesza i jest częścią kolekcji bombek edukacyjnych „Stary Testament”.

Przeznaczona jest do powieszenia na choince lub do eksponowania na stojaku.
Mojżesz został przedstawiony z tablicami Dekalogu, laską i wężem.

Atrybuty

Tablice Dekalogu, zawierające Dziesięcioro Przykazań, otrzymał Mojżesz od samego Boga na górze Synaj.

Laska była narzędziem, za pomocą którego Mojżesz dokonywał cudów. Zmieniała się w węża, powodowała rozstąpienie się Morza Czerwonego czy wytryśnięcie wody ze skały.

Wąż symbolizuje nieposłuszeństwo Izraela, które zostało ukarane między innymi plagą węży i oddalone poprzez sporządzenie miedzianej figury węża przez Mojżesza.

Co pamiętamy z życia Mojżesza:

• Aby uratować go przed śmiercią, matka włożyła go do kosza i powierzyła wodom Nilu, skąd dziecko wydobyła córka faraona.
• Pomimo że wychowywał się w królewskim rodzie, musiał uciekać z domu po tym, jak zabił Egipcjanina znęcającego się nad Hebrajczykiem.
• Bóg objawił mu się w postaci płonącego krzewu i powołał go do wyprowadzenia Izraelitów z Egiptu.
• Mojżesz domagał się uwolnienia swoich współbraci, zsyłając na Egipt dziesięć plag.
• Ściganych przez faraona Izraelitów, przeprowadził przez Morze Czerwone, które za jego sprawą rozstąpiło się.
• Przez czterdzieści lat wędrował ze swoim ludem przez pustynię.
• Otrzymał od Boga Dziesięcioro Przykazań i umieścił je w Arce Przymierza.
• Wielokrotnie wstawiał się za niewdzięcznymi Izraelitami, oddalając od nich boży gniew.
• Był autorem pierwszego obszernego zbioru praw dla Hebrajczyków.
• Doprowadził swój lud do Ziemi Obiecanej, ale sam zmarł, zanim zdołał do niej wejść.

Charakterystyka postaci

Imię Mojżesz oznacza najprawdopodobniej „Ocalony z wody” i odnosi się do historii wydobycia go z Nilu przez córkę faraona. Kościół katolicki wielokrotnie przywołuje postać Mojżesza podczas Liturgii Słowa w ciągu całego roku.

Bój objawił się Mojżeszowi jako krzak gorejący i polecił mu wyprowadzenie Izraelitów z Egiptu do Ziemi Obiecanej.

Mojżesz dysponował w tym celu dziesięcioma plagami, które kolejno zsyłał na Egipt, lecz dopiero po ostatniej – śmierci pierworodnych – faraon zgodził się wypuścić Hebrajczyków.
Władca szybko pożałował swojej decyzji i nakazał pościg. Wówczas to Mojżesz przeprowadził swój lud przez wody Morza Czerwonego, które rozstąpiły się przez Izraelczykami, ale potopiły Egipcjan.

Pomimo licznych cudów, jak zsyłanie manny z nieba i pozyskiwanie wody ze skały, Hebrajczycy nie ufali Mojżeszowi i Bogu. Za swoją krnąbrność zostali srogo ukarani – zamiast czterdziestu dni, ich wędrówka do Ziemi Obiecanej trwała czterdzieści lat.

Co Pismo mówi nam o Mojżeszu:

Mojżesz został uratowany przez dwie kobiety – swoją matkę oraz córkę faraona: A nie mogąc ukrywać go dłużej, wzięła skrzynkę z papirusu, powlekła ją żywicą i smołą i włożywszy w nią dziecko, umieściła w sitowiu na brzegu rzeki. Siostra zaś jego stała z dala, aby widzieć, co się z nim stanie. A córka faraona zeszła ku rzece, aby się wykąpać, jej zaś służące przechadzały się nad brzegiem rzeki. Gdy spostrzegła skrzynkę pośród sitowia, posłała służącą, aby ją przyniosła. A otworzywszy ją, zobaczyła dziecko: był to płaczący chłopczyk. Ulitowała się nad nim, mówiąc: «Jest on spośród dzieci Hebrajczyków». [Wj 2, 3-6].

Bóg po raz pierwszy ukazał się Mojżeszowi w postaci gorejącego krzewu: Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. [Mojżesz] widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. [Wj 3,2].Mojżesz zesłał na Egipt dziesięć plag: Mojżesz powiedział: «Tak mówi Pan: O północy przejdę przez
Egipt. I pomrą wszyscy pierworodni w ziemi egipskiej od pierworodnego syna faraona, który siedzi na swym tronie, aż do pierworodnego niewolnicy, która jest przy żarnach, i wszystko, co pierworodne wśród bydła. [Wj 11, 4-5].

Bezpiecznie przeprowadził swój lud przez Morze Czerwone: Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan cofnął wody gwałtownym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i uczynił morze suchą ziemią. Wody się rozstąpiły, a Izraelici szli przez środek morza po suchej ziemi, mając mur z wód po prawej i po lewej stronie. [Wj 14, 21-22].

Od Boga otrzymał tablice z Dekalogiem: Pan rzekł do Mojżesza: «Wstąp do Mnie na górę i pozostań tam, a dam ci tablice kamienne, Prawo i przykazania, które napisałem, aby ich pouczyć». [Wj 21,12]

Wielokrotnie wstawiał się za Izraelitami i łagodził gniew Boga: Mojżesz jednak zaczął usilnie błagać Pana, Boga swego, i mówić: «Dlaczego, Panie, płonie gniew Twój przeciw ludowi Twemu, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej wielką mocą i silną ręką? [Wj 32,11]

Za grzech niewiary został ukarany niemożnością wejścia do Ziemi Obiecanej: Rzekł Pan do niego: «Oto kraj, który poprzysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi tymi słowami: Dam go twemu potomstwu. Pozwoliłem ci zobaczyć go własnymi oczami, lecz tam nie wejdziesz». [Pwt 34,4]