Jezus Chrystus

Bombka przedstawia postać Jezusa Chrystusa i jest częścią kolekcji bombek edukacyjnych „Nowy Testament”.

Przeznaczona jest do powieszenia na choince lub do eksponowania na stojaku. Chrystus został przedstawiony z proporcem. Prawą dłonią wykonuje gest błogosławieństwa.

Atrybuty

Czerwony proporzec z krzyżem jest symbolem ostatecznego zwycięstwa nad śmiercią.

Charakterystyczny gest błogosławieństwa, z trzema palcami wzniesionymi do góry oraz zetkniętymi palcami małym i serdecznym, oznacza miłosierdzie boże Boga w Trójcy Jedynego. Trzy wzniesione do góry palce to trzy osoby boskie, zaś dwa zgięte symbolizują dwoistą, bosko-ludzką naturę Chrystusa.

Co pamiętamy z życia Jezusa Chrystusa:

• Jego przyjście na świat zapowiadane było wielokrotnie w Starym Testamencie, po raz pierwszy w kontekście wypędzenia Adama i Ewy z Raju.
• Zarówno Chrystus jak i jego matka byli niepokalanie poczęci.
• Podczas Zwiastowania Maryja zgodziła się na urodzenie Zbawiciela.
• Jezus urodził się w Betlejem podczas spisu ludności. Miało to miejsce w stajni, ponieważ brakowało w mieście miejsc noclegowych. Jego narodzinom towarzyszyły szczególne znaki, m.in. kometa.
• Zgodnie z żydowską tradycją, ósmego dnia Jezus został ofiarowany w świątyni.
• Maryja i Józef uciekli wraz z małym Jezusem do Egiptu, by ochronić go przed rzezią niewiniątek.
• 12-letni Jezus zgubił się rodzicom podczas święta Paschy i został odnaleziony gdy nauczał w świątyni.
• Został ochrzczony przez swojego krewnego, Jana Chrzciciela.
• Pierwszym publicznie dokonanym cudem było przemienienie wody w wino podczas wesela w Kanie Galilejskiej.
• Miał licznych zwolenników i naśladowców, spośród których szczególne miejsce zajmowało Dwunastu Apostołów. Najważniejszym z nim był Piotr.
• Nauczanie Jezusa koncentrowało się na miłości, pokorze, ofierze, czystości i czynieniu dobra.
• Dokonywał licznych cudów, w tym uzdrowień i wskrzeszeń.
• Dał się poznać jako Syn Boży trzem uczniom, podczas Przemienienia na Górze Tabor.
• W wieku 33 lat dobrowolnie wydał się na mękę i śmierć, które poprzedziły Ostatnia Wieczerza i modlitwa w ogrodzie Getsemani.
• Został ukrzyżowany wyrokiem Poncjusza Piłata.
• Podczas drogi krzyżowej pocieszał towarzyszących mu, zrozpaczonych zwolenników, a na krzyżu powołał pierwszego uznawanego przez kościół katolicki świętego.
• Po trzech dniach zmartwychwstał. Jako pierwszej ukazał się Marii Magdalenie, następnie uczniom Piotrowi i Janowi, później reszcie apostołów.
• Kilkakrotnie ukazywał się po zmartwychwstaniu, także w celu wskazania Piotra jako swego ziemskiego następcy.
• Na oczach uczniów dokonał wniebowstąpienia, po którym nastąpiło wkrótce zesłanie Ducha Świętego.

Charakterystyka postaci

Jezus Chrystus to kluczowa postać chrześcijaństwa. To jego dzieje opisują ewangelie, jego nauczanie kultywowali apostołowie i inni uczniowie, a do dziś głosi je kościół katolicki i inne kościoły chrześcijańskie.

Imię Jezus było dosyć popularne w ówczesnej Palestynie. Oznacza ono „Jahwe jest zbawieniem”.

Częściej zapisywane jest w hebrajskiej formie Jeszua lub Jozue. W Biblii możemy również znaleźć informację, że Jezus znany jest także jako Emmanuel, czyli „Bóg z nami”.

Drugi człon imienia – Chrystus – oznacza Mesjasza,
namaszczonego przez Boga. Chrześcijanie czczą Chrystusa jako Syna Bożego, Zbawiciela, jedną z trzech postaci Trójcy Świętej. Dla muzułmanów Jezus jest jednym z proroków.

Co Pismo mówi nam o Jezusie:

Pierwsza zapowiedź narodzin Mesjasza: «Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę». [Rdz 3,15].

Choć Jezus urodził się w stajni, zdarzeniu temu towarzyszyły cuda: Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Wtem stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. I rzekł do nich anioł: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie». [Łk 2, 6-12].

Już jako dwunastolatek zaskakiwał mądrością uczonych w Piśmie: Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. [Łk 2, 46-47].

Pierwszym cudem Jezusa było przemienienie wody w wino: A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem — nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli — przywołał pana młodego i powiedział do niego: „Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory”. [J 2, 9-10].

Wśród licznych cudów dokonywanych przez Jezusa, było także wskrzeszenie Łazarza, martwego od trzech dni: To powiedziawszy zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była zawinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić!». [J 11, 43-44]

Podczas Ostatniej Wieczerzy, Jezus ustanowił Eucharystię: A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje». Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: «Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów». [Mt 26, 26-28]

Chrystus tylko raz odczuwał trwogę, tuż przed pojmaniem w ogrodzie Getsemani: I odszedłszy nieco dalej, upadł na twarz i modlił się tymi słowami: «Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty». [Mt 26,39]

Konając na krzyżu, Jezus powołał pierwszego świętego: Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju». [Łk 23,43]

Śmierci Chrystusa towarzyszyły zatrważające znaki: Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha. [Łk 23, 44-46]

Po ukazaniu się uczniom, Chrystus wstąpił do nieba: Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. [Łk 24, 50-51]